«شهید» کسی است که برای برقراری عدالت قیام می‌کند، خود را در راه خدا فدا کرده و برای رسیدن به رضا و وصال محبوب، از هستی خود هجرت می‌کند.

واژه «شهید» در قرآن کریم فراوان به چشم می‏خورد؛ شهید از اسماء حسنای الهی است و در لغت به معنی کسی است که در گواهی ‌دادن خود امین باشد و نیز گفته‏ شده است شهید به معنی کسی است که هیچ چیز از علم او پوشیده نیست و به معنی حاضر هم به کار رفته است.

قرآن كریم آیات متعددی دربارة‌ فضیلت «جهاد و شهادت»‌ در راه خدا ذكر می‌فرماید كه به ذكر پاره‌ای از آنها می‌پردازیم.

 دکتر رو به پرستاران می‏گوید: «بیمار تمام کرده»؛ تمام دستگاه‏ها و کیسه خون از او جدا می‏شود، پارچه سفیدی روی او می‏کشند و پزشک برایش جواز دفن صادر می‏کند.3 ساعت از زمان شهادتش در بیمارستان گذشته است. غسل و کفن می‏شود و راهی سردخانه تا برای تشییع جنازه در روز بعد آماده شود. اما به یکباره ورق بر می‏گردد. بر اثر تکان‏های برانکارد و نهیب یک نفر که در تمام لحظه‏های بعد از شهادتش همراه او بوده است، از آن حال خارج می‏شود. گویا دستی او را از آن دنیا بیرون می‏کشد.

همه از زیسن معنایی دارند و در آن راهی را دنبال می کنند، هر کس به مقتضای عقلش و فهمش.

از نخل های درهم و غمگین پرسیدم: زندگی چیست؟

شاخه ای خشک و شکسته با دهان باد پاسخم داد که همین!

رود آرام و نرم، می خرامید و پیش می تاخت. پرسیدم زندگی را چگونه تفسیر می کنی؟

رود گفت: دریا زندگی است.

دریا گفت: نه، ابرها زندگی اند. پرواز در بیکرانه ی آسمان.

"معرفی شلمچه"
منطقه عمومی شلمچه از ضلع غربی خرمشهر شروع می‌شود و تا عمق خاک عراق به پیش می‌رود. خط مرزی، این منطقه را به دو قسمت شلمچه ایران و شلمچه عراق تقسیم کرده است. شلمچه ایران در منتهی الیه جنوب غربی جلگه خوزستان قرار گرفته است. آن منطقه از شمال به «حسینیه» از جنوب به ‌اروند رود، از شرق به خرمشهر و از غرب به خط مرزی ایران و عراق محدود می‌شود. شلمچه عراق نیز در جنوب شرقی بصره واقع است. از شمال به منطقه زید، از جنوب به رودخانه اروند، از شرق به دژمرزی ایران و عراق و از غرب به شهرهای تنومه و الحارثه می‌رسد.

چرا شهیدان وصیت‌نامه می‌نویسند؟

وصیت یعنی نوشتن اعتقادات، خواسته‌ها، نگرش‌ها و کارهای ناتمام که در اسلام سفارش شده است. زمانی که انسان قصد مسافرت دارد یا برای جهاد و مبارزه به میدان می‌رود یا اینکه زمان مرگ انسان فرا می رسد، وظیفه شرعی است که باید تمام کارها من جمله بدهی‌ها را بنویسد تا بازماندگان دچار مشکل نشوند. افراد برجسته نیز در جامعه موظفند برای هدایت انسان‌های زمان خود و بعد ازخود وصیت کنند تا چراغی روشن برای تمامی انسان‌های نیازمند به هدایت باشند.

اگر تاریخ را ورق بزنیم، می‌بینیم که امام علی (ع) در زمان خود یکی از بهترین وصیت نامه‌ها را نوشته است که خود جایگاهی جداگانه برای بحث می‌طلبد. اکنون جرعه‌ای کوچک از آن را می‌نوشیم: «تقوا پیشه کنید که تقوا لباس قیامت است.»

عشق به شهادت در شهدا(2)

آنچه در ادامه می آید مجموعه ای دنباله دار است از روایت های متفاوت در مورد عشق و علاقه ی شهیدان به شهادت
شب جمعه بود که بچه ها به خط زدند و جمعه صبح در ماووت عراق بودند. حین پیشروی به جنازه ی قطعه قطعه ی چند تا از بچه ها رسیدیم. در جیب یکی از آنها کاغذ یادداشتی خونین به چشم می خورد که در بالای آن نوشته بود:

«این حرفها را با خدا می زنم:

خدایا دیگر تا کی صبر کنم؟ امکانش هست که امشب مرا شهید کنی؟ امکان دارد فراق ما را از بین ببری؟

خدایا می شود امشب آخر زندگی من باشد و امشب دیگر بیایم پیش تو؟

خدایا دیگر تا کی صبر کنم؟ امکانش هست که امشب مراشهید کنی؟ امکان دارد فراق ما را از بین ببری؟

خدایا می شود امشب آخر زندگی من باشد و امشب دیگر بیایم پیش تو؟

در قرآن آیات متعددی درباره شهید و فضیلت آن در راه خدا ذکر شده است که به اختصار قسمتی از آن را بیان می‌کنیم.

الف- بررسی آیات قرآن
1- سوره بقره، آیه 154:

«و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل‌الله اموت بل احیاء ولکن لا تشعرون»

«کسی را که در راه خدا کشته شد، مرده نپندارید، بلکه او زنده جاوید است، ولیکن شما این حقیقت را نخواهید یافت.»

در آیه بالا 3 تذکر بسیار مهم درباره شهدا به انسان‌های دیگر شده است:

1- در پندار و گفتار در مورد شهدا نباید لفظ (مرگ) را بکار برد.

2- حیات شهدا بعد از شهادت برای همیشه جاودان است.

3- ما توان درک زندگی شهدا را نخواهیم داشت.

در حقیقت این سوره جایگاه شهید را نشان می‌دهد، تا جایی که بشر نمی‌تواند مقام رفیع شهید را درک کند.

وصیت یعنی نوشتن اعتقادات، خواسته‌ها، نگرش‌ها و کارهای ناتمام که در اسلام سفارش شده است. زمانی که انسان قصد مسافرت دارد یا برای جهاد و مبارزه به میدان می‌رود یا اینکه زمان مرگ انسان فرا می رسد، وظیفه شرعی است که باید تمام کارها من جمله بدهی‌ها را بنویسد تا بازماندگان دچار مشکل نشوند. افراد برجسته نیز در جامعه موظفند برای هدایت انسان‌های زمان خود و بعد ازخود وصیت کنند تا چراغی روشن برای تمامی انسان‌های نیازمند به هدایت باشند.

اگر تاریخ را ورق بزنیم، می‌بینیم که امام علی (ع) در زمان خود یکی از بهترین وصیت نامه‌ها را نوشته است که خود جایگاهی جداگانه برای بحث می‌طلبد. اکنون جرعه‌ای کوچک از آن را می‌نوشیم: «تقوا پیشه کنید که تقوا لباس قیامت است.»